{"id":29526,"date":"2021-03-04T11:02:03","date_gmt":"2021-03-04T11:02:03","guid":{"rendered":"https:\/\/koffietcacao.com\/?p=29526"},"modified":"2024-10-14T23:21:25","modified_gmt":"2024-10-14T21:21:25","slug":"wat-is-earl-grey","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/koffietcacao.com\/en\/blog\/wat-is-earl-grey\/","title":{"rendered":"Wat is earl grey thee?"},"content":{"rendered":"

De legende gaat dat Charles Grey \u2018de brenger\u2019 is van earl grey thee. Een big thank you lijkt op zijn plaats, want earl grey is een van de meest gedronken theesoorten in het Westen. Maar weten we eigenlijk wat we drinken als we een kopje \u2018earl\u2019 bestellen?\u00a0<\/strong><\/p>\n

Er bestaan verschillende legendes over het ontstaan van deze met bergamotolie gearomatiseerde <\/span>thee<\/span><\/a>. Zo zegt \u00e9\u00e9n versie dat de thee uit China komt. Fo shou is een kostbare, licht geoxideerde oolong die oorspronkelijk stamt uit het arrondissement Yongchun in de provincie Fujian. De theesoort zou van nature gezegend zijn met een bergamot aroma. Geen toevoegingen, gewoon de aard van het beestje. Toch trekken theesommeliers wereldwijd deze verklaring in twijfel, omdat ze de fo shou oolong<\/a> eerder een peer aroma toekennen dan een bergamot aroma. En peer en bergamot zijn toch echt verschillend.\u00a0<\/span><\/p>\n

Charles Grey, de Britse premier\u00a0<\/b><\/h2>\n

Aannemelijker en breder geaccepteerd is de legende waarin Charles Grey de hoofdrol speelt. Hij was de Britse premier vanaf 1830 en de auteur van de Reform Act uit 1832 die een einde maakt aan de monopoliepositie van de <\/span>Britse Oost-Indische Compagnie<\/span> met betrekking tot het importeren van thee. Dit resulteerde in een prijsdaling, waardoor thee populairder werd onder de gehele bevolking. Charles Grey maakte zelf kennis met \u2018earl grey\u2019 toen hij van een diplomaat een doosje met bergamotolie gearomatiseerde thee cadeau kreeg.<\/span><\/p>\n

De theeverkoper<\/b><\/h2>\n

Een derde, laatste verklaring rondom het ontstaan van earl grey is dat de theesoort is vernoemd naar een theeverkoper met de achternaam Grey, waarbij de toevoeging van \u2018earl\u2019 de thee chiquer moest laten klinken. William Grey van het gelijknamige theewarenhuis William Grey & Co vormt de meest plausibele kandidaat.\u00a0<\/span><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

Thee-mysterie<\/b><\/h2>\n

Uiteindelijk verdwijnt William Grey & Co en claimt de firma Charlton & Co uit Londen rond 1880 via reclameprenten de uitvinder te zijn van de gearomatiseerde thee. Een melange die in deze tijd ongeveer vijf shillings en vier pence per pond kost. Het uitvinderschap wordt pas aan het begin van de twintigste eeuw opnieuw betwist door de firma Twinings of London \u00e9n Jacksons of Piccadilly. Twinings of London – het internationaal bekende theelabel met driehonderd jaar expertise – werd hierin gesteund door Earl Grey VI (1939). Zijn handtekening siert nog altijd de Twinings earl grey-verpakking. Toch is er geen enkel hard bewijs dat \u00e9\u00e9n van deze twee firma\u2019s iets te maken heeft gehad met het ontstaan van de thee waarmee de geschiedenis een intrigerend thee-mysterie blijft.<\/span><\/p>\n

Lees ook: Theezetten als een echte professional<\/a><\/b><\/p><\/blockquote>\n

Toevoeging van bergamotolie<\/b><\/h2>\n

Waar geen twijfel over bestaat is de kenmerkende toevoeging van de bergamotolie aan earl grey thee. De bergamotvrucht – ook wel citrus bergamia genoemd – is een kleine geelgroene citrusvrucht. Het is een kruising tussen de citrus limetta (zoete limoen) en citrus aurantium (bittersinaasappel), die naast een citrussmaak zorgt voor een bloemig en kruidig aroma.\u00a0<\/span><\/p>\n

Oorspronkelijk kwam de bergamotvrucht alleen voor in Zuid-China en Vietnam. Tegenwoordig wordt bergamot op grote schaal verbouwd in Frankrijk, Turkije en de Ivoorkust en is de Zuid-Italiaanse provincie Calabri\u00eb goed voor 80 procent van de wereldwijde productie. De bergamotbomen kunnen een hoogte van twaalf meter bereiken, al worden ze op plantages veelal gesnoeid tot vijf meter om het plukken makkelijker te maken. Het duurt ongeveer zeven jaar voordat de eerste vruchten doorkomen en pas na twaalf tot vijftien jaar geeft hij een volledige oogst. Een goed onderhouden boom geeft maximaal 300 kilo vruchten af. Uit de schil van de vrucht wordt daaruit 300 tot 600 gram bergamotolie gewonnen.<\/span><\/p>\n

Bergamotolie is een redelijk kostbaar product, waardoor het aroma al jaren synthetisch wordt nagemaakt. Het voordeel is dat in het laboratorium de enigszins bittere nasmaak van bergamot kan worden weggenomen. De thee met synthetische bergamotolie is niet alleen goedkoper, maar ook stabiel. Hij smaakt altijd hetzelfde, het aroma blijft langer hangen en kan ook genuttigd worden door mensen met een citrus-intolerantie. <\/span><\/p>\n

Bij biologische theesoorten is de toevoeging van een synthetisch aroma niet toegestaan. Op de verpakkingen staat dan de term: natuurlijke aroma\u2019s. Dit betekent echter niet automatisch dat de earl grey thee echte bergamotolie bevat. Het houdt slechts in dat er een \u2018natuurlijk\u2019 product is gebruikt. Welk product dit exact is, houden de producenten van deze aroma\u2019s zeer goed geheim. Natuurlijk zijn er ook merken die vertrouwen op natuurlijke bergamotolie. Een mooi voorbeeld hiervan is het Amerikaanse theelabel <\/span>Numi Organic Tea<\/span><\/a>.\u00a0<\/span><\/p>\n

Lees ook: De oorsprong van oolong thee<\/a><\/strong><\/p><\/blockquote>\n

Wat is earl grey thee?<\/b><\/h2>\n

Earl grey is geen geregistreerde handelsnaam. Dit maakt dat iedereen zelf kan bepalen welke ingredi\u00ebnten ze willen toevoegen aan de thee. Werd er vroeger vooral Chinese zwarte thee, zoals gerookte lapsang souchong gebruikt als basis, vandaag de dag zien we vele soorten thee uit verschillende landen. De meest traditionele makers kiezen voor zwarte ceylon thee uit Sri Lanka, terwijl veel andere merken de voorkeur geven aan goedkopere thee uit Afrikaanse landen.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n

Earl grey thee zetten<\/b><\/h2>\n

Traditioneel wordt earl grey <\/span>thee gezet<\/span><\/a> met water van 100\u2103 en laat men de thee tenminste 5 minuten trekken. Soms wordt er een schijfje citroen of limoen bij de thee geserveerd. Voor de meeste Nederlanders is dit veel te sterk en wordt de thee door een combinatie van hoge watertemperatuur en lange trektijd veel te bitter. Voor een minder wrange smaak is het aan te raden de trektijd te korten naar 2 tot 3 minuten en de watertemperatuur te verminderen naar 80-90\u2103.\u00a0<\/span><\/p>\n

Bye bye Earl<\/b><\/h2>\n

Interessant aan de earl grey is ook dat de theesoort vele varianten kent. Zo is er ook:<\/span><\/p>\n