Laatst bijgewerkt op: 6 juli 2026
Op Finca San Isidro in het Colombiaanse Huila groeit koffie tussen schaduwbomen, op de hellingen rond La Plata. Duizenden kilometers verderop wordt diezelfde koffie geschonken in een eigen bar in Zwolle. Tussen plantage en kopje zitten geen lange rijen handelaren meer, maar twee families die door een adoptie met elkaar verbonden raakten. Wat begon als een persoonlijke zoektocht, groeide uit tot een poging de koffieketen zelf in handen te nemen.
Carlos Andres Perdomo Rojas (25) groeide op tussen de koffiebomen. Op de finca’s van zijn familie in Huila zag hij zijn ouders en grootouders zaaien, plukken, verwerken en drogen. ‘Koffie is altijd onderdeel van mijn leven geweest’, vertelt hij. ‘Jarenlang was het simpelweg onze manier van leven, niet iets waarvoor ik bewust had gekozen.’ Dat veranderde toen hij zich verdiepte in specialty coffee: koffie die niet alleen als handelswaar wordt verkocht, maar wordt beoordeeld op herkomst, verwerking en smaak.
Carlos: "Kwaliteit begint met respect voor het land, de koffiebomen en de mensen die met ons werken"
Daar zag Carlos een toekomst in. Niet door het familiebedrijf achter zich te laten, maar door het anders voort te zetten. Inmiddels vertegenwoordigt hij de vijfde generatie van de familie Rojas. ‘Mijn vader en grootvader leerden me dat kwaliteit begint met respect’, zegt hij. ‘Respect voor het land, de koffiebomen, de mensen die met ons werken en de tijd die nodig is om iets goed te doen. Een kortere weg proef je uiteindelijk terug in het kopje.’
Een familie aan twee kanten van de oceaan
Dat de naam Rojas nu ook in Zwolle op koffiezakken en een gevel staat, begint bij de familie Blom. Hun oudste zoon Rafael werd geboren in Colombia en werd als baby door Corine Blom en haar man Marco geadopteerd. Toen het gezin jaren later op zoek ging naar zijn biologische moeder, leidde die zoektocht naar La Plata. De familie Rojas bleek zijn Colombiaanse biologische familie. Carlos en Rafael zijn volle neven: hun moeders zijn zussen.
Rafael zelf werkt niet in de koffie maar zal als afgestudeerd audiovisueel specialist dit najaar naar zijn familie in Colombia reizen om daar familietijd en werk te combineren. De beelden wil Rojas gebruiken om via social media het verhaal achter de koffie transparanter te vertellen.
Voor Corine en haar gezin bracht de ontmoeting een wereld in beeld die achter een alledaags kopje koffie gemakkelijk verborgen blijft. ‘Qua natuur is het een paradijs op aarde, maar het is geen sprookje’, vertelt ze over La Plata. De familie Rojas verbouwde al generaties koffie, maar verkocht die via coöperaties en verschillende tussenpartijen. ‘In de handel zitten veel tussenschakels die allemaal wat willen verdienen. Dat geld komt niet terecht bij de koffieboeren en hun personeel.’ Op de plantages werd hard gewerkt, terwijl er weinig overbleef om te investeren.

Corine: "Qua natuur is La Plata een paradijs op aarde, maar het is geen sprookje"
De keten zelf organiseren
In 2019 verbleef Carlos in Nederland om Engels te leren. Door de coronapandemie kon hij langer dan gepland niet terug naar Colombia. Samen met Corine en haar familie gebruikte hij die tijd om een eigen export- en importstructuur op te zetten. ‘We zijn vol bravoure begonnen met een directtrade-lijn’, blikt Corine terug. Ze ontdekte al snel dat rechtstreeks koffie importeren minder eenvoudig was dan het op papier klonk. Toch hielden de twee families vol. Zo ontstond Rojas Specialty Coffee: de familie in Colombia teelt en verwerkt, de Nederlandse kant helpt bij import, verkoop en contacten met branderijen en koffiezaken.
Rojas begon klein, met een webshop voor consumenten en groene, dus nog ongebrande, koffie voor microbranderijen. De huidige import van 8.000 kilo groene koffie ligt in eigen opslag. Van daaruit brandt Rojas vers uit voor de eigen koffiebar en voor specialty coffee-zaken, bedrijven, kantoren, webshopklanten en de eigen ‘flagship store’. Groene bonen gaan daarnaast naar koffiebranderijen in Nederland en Europa.
Carlos: "Mensen wilden weten waar de koffie vandaan kwam, wie hem had geproduceerd en hoe hij was verwerkt."
Carlos behaalde in Cali zijn SCA Intermediate Roast Certification en brandt sinds zo’n acht jaar zelf zijn koffie. Wanneer Carlos in Nederland is, brandt hij de koffies samen met Marco bij Frans de Grebber Roastery in Meppel. Is Carlos in Colombia, dan zorgen Marco en Frans de Grebber voor het branden in de branderij.
Dat maakt zijn positie bijzonder. Veel branders kennen de groene koffie pas wanneer de zak in Nederland wordt geopend. Carlos kent dezelfde koffie van de boom, de pluk en de fermentatietank. Toch was het niet alleen de techniek die hem in Nederland opviel. ‘Ik was verrast door de belangstelling voor het verhaal achter de koffie’, zegt hij. ‘Mensen wilden weten waar de koffie vandaan kwam, wie hem had geproduceerd en hoe hij was verwerkt.’ In Colombia leerde Carlos bovendien branden zonder een batterij computerschermen. Kijken, ruiken en luisteren naar de boon zijn voor hem praktisch gereedschap; in Meppel komen die Colombiaanse zintuigen samen met Nederlandse brandervaring.

Van chocolade tot jasmijn
De twee familiefinca’s hebben elk een eigen karakter. Op San Isidro worden onder meer Bourbon en Gesha verbouwd. De Bourbon ondergaat een anaerobe fermentatie, zonder zuurstof, gevolgd door een honey process. Het resultaat is een evenwichtige koffie met een SCA-score van 86. De Gesha scoort 87 en heeft een uitgesprokener floraal profiel, met tonen die de familie omschrijft als jasmijn en citroengras.
Palo Grande is de experimentele kant van het familiebedrijf. Daar werkt men met variëteiten als Tabi, Castillo en Colombia en met langere fermentaties. Dat kan een fruitiger, bijna wijnachtig kopje opleveren, met een hogere aciditeit.
Wie voor het eerst Rojas-koffie proeft, zou Carlos toch laten beginnen met San Isidro: een toegankelijk en harmonieus smaakprofiel waarin tonen van chocolade, karamel en geel fruit samenkomen. Deze koffie heeft een volle zoetheid, een milde verfijnde aciditeit en een romige body.
De familie verwerkt koffie als washed, honey, semi-honey en natural. Vooral honey heeft hun voorkeur vanwege de balans in de kop. Natural kan rijke smaken geven, maar vraagt veel werk en kent volgens Rojas een beperktere afzetmarkt. Nieuwe experimenten staan eveneens op het verlanglijstje, waaronder thermal shock.
Wat direct trade concreet verandert
Bij Rojas betekent direct trade dat de Nederlandse en Colombiaanse familietakken de afspraken rechtstreeks maken. Voor de importprijs gebruikt het bedrijf de standaardprijs van de Colombiaanse koffiefederatie, met daarbovenop een premie. Volgens Corine weet de familie in Colombia wat lokaal minimaal wordt betaald en kiest Rojas ervoor koffieplukkers standaard beter te belonen.
De opbrengsten zijn ook zichtbaar in materiaal. Op de finca’s kwamen extra fermentatietanks en een palletlifter waarmee een volle tank eenvoudiger naar het wasbassin kan worden verplaatst. Tijdens de oogst werken er ongeveer veertig koffieplukkers per plantage: bij San Isidro en Palo Grande samen dus rond de tachtig. Dat is volgens Rojas geen groei ten opzichte van eerdere jaren, maar de gebruikelijke capaciteit die nodig is voor de omvang van beide finca’s. Toch noemt Carlos niet een machine, maar zekerheid als de grootste verandering. ‘Door direct trade hebben we meer stabiliteit en vertrouwen in de toekomst’, zegt hij.
Carlos: "Door direct trade hebben we meer stabiliteit en vertrouwen in de toekomst."
Een volgende stap was opmerkelijk genoeg geen grotere exportzending, maar een eigen koffiebar in La Plata. Die bar gaf de familie een constante inkomstenbron én een plek om in de eigen regio te laten zien wat vijf generaties koffiekennis opleveren. Daarna volgde een tweede locatie bij uitkijkpunt Mocca Mirador. Op 20 juli 2025 opende een derde Rojas Specialty Coffee Bar in de historische binnenstad van Zwolle, aan de Luttekestraat 25. Die datum was bewust gekozen: 20 juli is in Colombia Día de la Independencia, onafhankelijkheidsdag. Voor het eerst kon de koffie ook aan de Nederlandse kant van de familielijn in een eigen zaak worden geproefd.
Verder dan de eigen finca
Carlos wil de komende jaren meer koffiedrinkers bereiken, maar groei is voor hem niet alleen een kwestie van meer zakken verkopen. ‘We willen niet alleen koffie van onze eigen familie delen’, zegt hij. ‘We willen ook kansen creëren voor andere koffiefamilies in onze regio.’ Zijn ambitie is om naburige producenten te helpen met toegang tot de specialtymarkt. Zij beschikken vaak wel over kennis en geschikt terroir, maar niet over de contacten, taal of middelen om hun koffie zelfstandig internationaal aan te bieden.
Voor lezers die de finca’s alvast willen zien, is er een korte video over San Isidro en Palo Grande










